Need for Speed: Most Wanted
Data premiery: listopad 2005
Przy kolejnej części - Most Wanted - panowie z EA zaczęli, może jeszcze nie zjadać, ale już na pewno podgryzać swój własny ogon. Robienie trzeciego Undergrounda byłoby samobójstwem, jednak rezygnowanie z klimatów "nielegalności", które napedzały sprzedaż, także nie wydawało się sensowne. Popularnośc kultury streetracingu nadal była duża. Zdecydowano się w końcu na zaserwowanie swoistego mixu dotychczasowych wydań serii.
Twórcy połączyli nielegalne wyścigi przerabianymi brykami (Underground) z pościgami policyjnymi (Hot Pursuit). Podobnie jak poprzednio dorobili do tego fabułę, w której wcielamy się w kierowcę próbującego dostać się na sam szczyt "czarnej listy" kierowców oraz odebrać podstępnie mu ukradzioną furę. Do tego wprowadzono wątek siedzących nam na ogonie policjantów jak i pewnej pięknej agentki działającej pod przykryciem...
Najbardziej rzucająca się w oczy jest zmiana pory dnia, w której odbywają się wyścigi. W obu Undergroundach była to noc, natomiast tutaj jeździmy tylko w dzień... Do tego zastosowano pewne filtry graficzne, dzięki którym gra wygląda dość innowacyjnie i odmiennie. Jednakże taki wygląd nie wszystkim przypadł do gustu.
Wprowadzono znowu pościgi policyjne podczas wyścigów, jak i specjalne tryby zmagań, w których musimy narobić określoną ilość szkód czy zniszczyć podaną liczbę radiowozów. Wyrzucono z gry mocno wyeskplatowany przez ostatnie dwa lata Drift, znacząco odświeżono, jednocześnie masakrycznie go niszcząc, tryb Drag. By urozmaicić rozgrywkę, jak i ułatwić uciekanie przed policją, wprowadzono niszczące się elementy otoczenia, które zawalając się zatrzymywały goniące nas radiowozy oraz ułatwiające manewrowanie w dużym tłoku spowolnienie czasu. Są to jednak tak naprawdę drobnostki, a nie wielkie nowości.
Umniejszono zdecydowanie rolę tuningu, ograniczono także liczbę podzespołów, które możemy wybrać samodzielnie. Zmieniono charakter umieszczonych w grze samochodów, postawiono na szybkie i ekskluzywne - jak to bywało już wcześniej. Możemy zasiąść m.in. za kierownicą Lamborghini, Mercedesa czy Porsche. Znajdziemy też samochody z poprzedniej części, jak np. Subaru Impreza czy Mitsubishi Lancer Evo VIII.
Oceniając produkcję z perspektywy czasu, nie powiemy o niej jak o złej czy nie dopracowanej. Ba, zasługiwała może nawet na miano dobrej, choć nie za dużo nowego wprowadzającej. Miała jednak jedną irytującą wadę: nużyła dużo bardziej niż U2, przez co kończąc z nią przygodę miało się jej dość, okładało się na półkę i długo nie wracało.
Data premiery: listopad 2005
Przy kolejnej części - Most Wanted - panowie z EA zaczęli, może jeszcze nie zjadać, ale już na pewno podgryzać swój własny ogon. Robienie trzeciego Undergrounda byłoby samobójstwem, jednak rezygnowanie z klimatów "nielegalności", które napedzały sprzedaż, także nie wydawało się sensowne. Popularnośc kultury streetracingu nadal była duża. Zdecydowano się w końcu na zaserwowanie swoistego mixu dotychczasowych wydań serii.
Twórcy połączyli nielegalne wyścigi przerabianymi brykami (Underground) z pościgami policyjnymi (Hot Pursuit). Podobnie jak poprzednio dorobili do tego fabułę, w której wcielamy się w kierowcę próbującego dostać się na sam szczyt "czarnej listy" kierowców oraz odebrać podstępnie mu ukradzioną furę. Do tego wprowadzono wątek siedzących nam na ogonie policjantów jak i pewnej pięknej agentki działającej pod przykryciem...
Najbardziej rzucająca się w oczy jest zmiana pory dnia, w której odbywają się wyścigi. W obu Undergroundach była to noc, natomiast tutaj jeździmy tylko w dzień... Do tego zastosowano pewne filtry graficzne, dzięki którym gra wygląda dość innowacyjnie i odmiennie. Jednakże taki wygląd nie wszystkim przypadł do gustu.
Wprowadzono znowu pościgi policyjne podczas wyścigów, jak i specjalne tryby zmagań, w których musimy narobić określoną ilość szkód czy zniszczyć podaną liczbę radiowozów. Wyrzucono z gry mocno wyeskplatowany przez ostatnie dwa lata Drift, znacząco odświeżono, jednocześnie masakrycznie go niszcząc, tryb Drag. By urozmaicić rozgrywkę, jak i ułatwić uciekanie przed policją, wprowadzono niszczące się elementy otoczenia, które zawalając się zatrzymywały goniące nas radiowozy oraz ułatwiające manewrowanie w dużym tłoku spowolnienie czasu. Są to jednak tak naprawdę drobnostki, a nie wielkie nowości.
Umniejszono zdecydowanie rolę tuningu, ograniczono także liczbę podzespołów, które możemy wybrać samodzielnie. Zmieniono charakter umieszczonych w grze samochodów, postawiono na szybkie i ekskluzywne - jak to bywało już wcześniej. Możemy zasiąść m.in. za kierownicą Lamborghini, Mercedesa czy Porsche. Znajdziemy też samochody z poprzedniej części, jak np. Subaru Impreza czy Mitsubishi Lancer Evo VIII.
Oceniając produkcję z perspektywy czasu, nie powiemy o niej jak o złej czy nie dopracowanej. Ba, zasługiwała może nawet na miano dobrej, choć nie za dużo nowego wprowadzającej. Miała jednak jedną irytującą wadę: nużyła dużo bardziej niż U2, przez co kończąc z nią przygodę miało się jej dość, okładało się na półkę i długo nie wracało.